ଜୀବନ କେବେ ସହଜ ନୁହେଁ,
ପ୍ରତ୍ୟେକ ହସ ପଛରେ
ଗୋଟିଏ ସଂଘର୍ଷ ଥାଏ।
କେହି ଟଙ୍କା ପାଇଁ ଲଢ଼େ,
କେହି ସମ୍ମାନ ପାଇଁ,
କେହି ଭଲପାଇବା ପାଇଁ,
ଆଉ କେହି କେବଳ
ଦୁଇବେଳା ଶାନ୍ତି ପାଇଁ।
କେତେ ରାତି
ନିଦ ଆସେନାହିଁ,
ଭବିଷ୍ୟତର ଚିନ୍ତା
ମୁଣ୍ଡ ଭିତରେ ଘୁରୁଥାଏ।
ତଥାପି ସକାଳ ହୁଏ,
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଠେ,
ଆଉ ମଣିଷ
ନୂଆ ଆଶା ନେଇ
ପୁଣି ରାସ୍ତାକୁ ବାହାରେ।
କେବେ ହାର ଆସେ,
କେବେ ଅପମାନ ଆସେ,
କେବେ ନିଜ ଲୋକମାନେ
ବି ପର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
ସେତେବେଳେ ଲାଗେ—
ସବୁକିଛି ଶେଷ।
କିନ୍ତୁ ଜୀବନ କହେ—
“ନା, ଏହା ଶେଷ ନୁହେଁ,
ଏହା ଆଉ ଗୋଟିଏ ଆରମ୍ଭ।”
ଯେଉଁ ମଣିଷ
ପଡ଼ିଯାଇ ମଧ୍ୟ
ପୁଣି ଉଠିଥାଏ,
ସେଇ ମଣିଷ ହିଁ
ଜୀବନର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ବୁଝିଥାଏ।
ତେଣୁ ହାରିଗଲେ
ନିଜକୁ ଦୋଷ ଦିଅନି,
କାନ୍ଦିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଲେ
କାନ୍ଦିନିଅ,
କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଉଠ।
କାରଣ—
ରାତି ଯେତେ ଲମ୍ବା ହେଉ,
ସକାଳ ନିଶ୍ଚୟ ଆସେ।
ପଥ ଯେତେ କଠିନ ହେଉ,
ଚାଲିବା ଲୋକ ପାଇଁ
ଗୋଟିଏ ଦିନ ରାସ୍ତା ନିଶ୍ଚୟ ଖୋଲିଯାଏ।
