ଆମେ ସମସ୍ତେ ମଣିଷ,
କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କ କାହାଣୀ
ଏକା ନୁହେଁ।
କାହାର ମୁହଁରେ ହସ ଅଛି,
କିନ୍ତୁ ମନରେ ଦୁଃଖ ଅଛି।
କାହାର ହାତରେ ଟଙ୍କା ଅଛି,
କିନ୍ତୁ ମନରେ ଶାନ୍ତି ନାହିଁ।
କାହାର ଘର ବଡ଼,
କିନ୍ତୁ ଘର ଭିତରେ
କଥା ହେବାକୁ ମଣିଷ ନାହିଁ।
କାହାର ଜୀବନ ଛୋଟ,
କିନ୍ତୁ ହୃଦୟଟା
ବହୁତ ବଡ଼।
ତେଣୁ କାହାକୁ ଦେଖି
ତାର ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ମାପନି।
କାହାର ପୋଷାକ ଦେଖି
ତାର ସମ୍ମାନ ମାପନି।
କାହାର ଟଙ୍କା ଦେଖି
ତାର ଖୁସି ମାପନି।
କାହାର ନିରବତାକୁ
ତାର ଅହଂକାର ବୋଲି ଭାବନି।
ହୁଏତ ସେ
କିଛି ଦୁଃଖରେ ଅଛି।
ଗୋଟିଏ ଭଲ କଥା
କାହାର ଦିନଟିକୁ ବଦଳାଇପାରେ।
ଗୋଟିଏ ସ୍ନେହର ହାତ
କାହାର ଭଙ୍ଗା ମନକୁ
ପୁଣି ଜୋଡ଼ିପାରେ।
ଗୋଟିଏ “ମୁଁ ଅଛି”
କାହାର ଏକାକୀପଣକୁ
ଦୂର କରିପାରେ।
ତେଣୁ ଏ ଛୋଟ ଜୀବନରେ
ଯେତେ ପାର
ଭଲ ମଣିଷ ହୁଅ।
କାହାର ମନ ଭାଙ୍ଗନି,
କାହାର ଲୁହର କାରଣ ହୁଅନି,
କାହାର ଦୁର୍ବଳତାକୁ
ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନି।
କାରଣ ଶେଷରେ
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଖାଲି ହାତରେ ଆସୁ,
ଆଉ ଖାଲି ହାତରେ ଯାଉ।
ସାଙ୍ଗରେ ଯାଏନାହିଁ
ଟଙ୍କା, ଘର, ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ପଦ।
ସାଙ୍ଗରେ ରହିଯାଏ
ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ
ଛାଡ଼ିଯାଇଥିବା ସ୍ମୃତି।
ତେଣୁ—
ମଣିଷ ହୋଇ
ମଣିଷକୁ ବୁଝିବା ଶିଖ,
ମଣିଷ ହୋଇ
ମଣିଷକୁ ଭଲପାଇବା ଶିଖ।
ହୁଏତ ତୁମର
ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଭଲ କାମ
କାହାର ଜୀବନରେ
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଆଲୋକ ହୋଇପାରେ। ❤️
