ମାଆ

ଦୁନିଆରେ ଅନେକ ଶବ୍ଦ,

କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ମିଠା,

ମାଆ ବୋଲି ଡାକିଲେ ଥରେ,

ମନ ହୋଇଯାଏ ନିର୍ଭୟତା।

ନିଜେ ଭୋକିଲା ରହି ମଧ୍ୟ,

ସନ୍ତାନକୁ ଦିଏ ଭୋଜନ,

ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ଲୁଚାଇ ରଖି,

ଦିଏ ମୁହଁରେ ହସର କିରଣ।

ରାତି ଅଧରେ ଜ୍ୱର ହେଲେ,

ମାଆର ଆଖି ଶୋଏ ନାହିଁ,

ସନ୍ତାନ ଯେତେ ଦୂରେ ଥାଉ,

ମାଆର ମନ ଦୂରେ ଯାଏ ନାହିଁ।

ପୃଥିବୀ ଯଦି ବିରୋଧ କରେ,

ମାଆ ହୋଇଯାଏ ଆଶ୍ରୟ,

ସମସ୍ତେ ଯଦି ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି,

ମାଆ ରହେ ହୋଇ ନିର୍ଭୟ।

ମାଆର ପାଦ ତଳେ ଅଛି,

ସ୍ନେହର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଘର,

ତା'ର ଆଶୀର୍ବାଦ ଥିଲେ,

ଜୀବନ ଲାଗେ ସୁନ୍ଦରତର।

ମାଆ ତ କେବଳ ଏକ ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ,

ମାଆ ହେଉଛି ସାରା ସଂସାର,

ତା'ର ଭଲପାଇବା ଆଗରେ,

ଫିକା ଲାଗେ ଦୁନିଆର ସବୁ ପ୍ରେମର ଉପହାର।